Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

24 ΩΡΕΣ ΕΛΛΑΔΑ (ΟΙ 15 ΧΩΡΙΣ ΦΡΕΝΑ!): ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ «ΑΤΥΧΙΕΣ») ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΕ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ TOY!

Ο συνοδηγός του Νο 30 Κ. Γκολφινόπουλος με τις… μολόχες που μαζέψαμε στην νυχτερινή έξοδο πριν τη Ναύπακτο, ελλείψει φρένων.

  Όσο πιο περιληπτικά μπορώ, θα εξιστορήσω το πάθημα του πληρώματος Νο 30, με οδηγό τον υπογράφοντα και συνοδηγό τον εικονιζόμενο κ. Κ. Γκολφινόπουλο, στην απόλυτα πρώτη επαφή του με το άθλημα εν γένει (παρ’ ότι ιδιοκτήτης κλασσικών αυτοκινήτων και μοτοσυκλεττών), στο πρόσφατο 24 Ώρες Ελλάδα. Ένα «πάθημα» που επαναλαμβάνεται χωρίς να γίνεται μάθημα, για το οποίο δεν φέρει (δεν αναγνωρίζει και δεν δέχεται) κανείς την ευθύνη πλην του οδηγού-ιδιοκτήτη-παθόντα, ένα πάθημα με πολύ ακριβές συνέπειες, ένα πάθημα που πιθανόν να κοστίσει έναν αγώνα, αλλά κυρίως ένα πάθημα που θέτει σε κίνδυνο το πλήρωμα (εάν βέβαια δεν είναι προσεκτικό και δεν προσαρμοστεί στις συνθήκες).
  Ας μην φαντασθεί κανείς ότι λόγω δεκαετιών εμπειρίας και ενασχόλησης, δεκάδων αυτοκινήτων αλλά και δημοσιογραφικής ιδιότητας, έχουμε κάποια «διαφορετική μεταχείριση» από τους μηχανικούς. Μέχρι τελευταίας βίδας και λαμαρίνας χρεώνουν τα πάντα σε «κανονικές» τιμές αγοράς (ούτε «φιλικά», ούτε «επαγγελματικά», για να μην πω και τσιμπημένα κάποτε-κάποτε), και αυτό γίνεται όπως είπα για δεκάδες χρόνια επί δεκάδων αυτοκινήτων και επί μίας τσέπης! Τώρα, δεν θα αναφερθώ εδώ στο επίπεδο της δουλειάς. Άλλοτε είναι καλή, άλλοτε όχι, κι άλλοτε γίνονται τρομερά λάθη που κοστίζουν πανάκριβα και ΠΑΝΤΑ έπρεπε να τα ξαναπληρώνω, εκτός ΕΝΟΣ (μόνο ενός, από τους πολλούς τεχνικούς που πλήρωσα στη ζωή μου), ο οποίος αναγνωρίζει τις ευθύνες του και σπεύδει να τις επισκευάσει ΧΩΡΙΣ κόστος.
  Η «ευθύνη» ενός μηχανικού φυσικά, δεν είναι απλώς το «βίδωμα-ξεβίδωμα» αλλά και τα ανταλλακτικά που προμηθεύεται, σου πουλάει και χρησιμοποιεί στο αυτοκίνητό σου. (Προσοχή, δεν αναφέρομαι σε αγωνιστική προετοιμασία, μετατροπές κτλ., αλλά ΑΠΛΗ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΝΟΡΜΑΛ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ). Και εδώ, ναι φίλοι μου, δέχομαι ότι έχω ευθύνη: Αφού την έχω πατήσει επανειλημμένως με ιμιτασιόν ή κάκιστης ποιότητας ανταλλακτικά και αναλώσιμα που μου έχουν τοποθετήσει, γιατί δεν τα προμηθεύομαι μόνος μου και να τα πηγαίνω στον μηχανικό να τα βάλει; Έλα ντε. Γιατί;
  Γιατί πρώτον, δεν μπορείς να μην έχεις εμπιστοσύνη σ’ αυτόν που ξέρεις 100 χρόνια και σου φτιάχνει 100 αμάξια!
   Δεύτερον, αν δεν είσαι επαγγελματίας του χώρου, δεν έχεις πάντα τον χρόνο να τρέχεις για ανταλλακτικά.
  Και τρίτον, ακριβώς λόγω των δύο παραπάνω, ΕΧΕΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗ και να εξυπηρετείσαι και να γίνεται ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΩΣ η δουλειά σου.
  Την τελευταία φορά που αλλάξαμε εμπρός τακάκια στην Giulia, ήταν πριν από πέντε περίπου χρόνια. Από την πρώτη μέρα, όταν πιέζονταν τα φρένα, άρχιζε να κοσκινίζει έντονα το τιμόνι! Κρύωναν τα φρένα, σταματούσε το φαινόμενο, άριστα τα φρένα. Και επειδή το αυτοκίνητο δεν χρησιμοποιείται παρά μόνο σε regularity, δεν τα αλλάξαμε, απλώς αποφεύγαμε να τα πιέζουμε.
  Παραμονές του φετεινού 24ώρου, και εν όψει της πίεσης που πιθανόν να είχε το αυτοκίνητο, σπεύσαμε να αλλάξουμε τα, προφανώς προβληματικά, σίγουρα φθαρμένα (αλλά ακόμη αποτελεσματικά), τακάκια. Όταν τα βγάλαμε, είδαμε ότι ήταν Αte με σήμα GalferGalfer με σήμα Ate;), και ήταν περίπου στο ½ της φθοράς. Και είπαμε στον μηχανικό μας: «Φρόντισε να βάλεις ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ τακάκια που θα βρεις, μην έχουμε τα ίδια».
  Τα βάλαμε, τα «στρώσαμε» σε καμμιά 50αριά χιλιόμετρα διαδρομές, πήγαμε στο Χαϊδάρι στην εκκίνηση του 24 ώρες, πήγαμε χαλαρά στον Ισθμό για την Β’ εκκίνηση, οδηγήσαμε τον αγώνα ήρεμα κι ωραία, και κάπου στα Καλάβρυτα (ουσιαστικά, ακόμα «αρχή» του αγώνα), αρχίσαμε να… μένουμε από φρένα! Στο Ρίο, το αυτοκίνητο μετά βίας σταματούσε, και η δίωρη διαδρομή Ρίο-Ναύπακτος έγινε χωρίς φρένα (μέσα στην αγωνία, έγιναν και τα λάθη σε 2 Ε.Δ. που κόστισαν 41 βαθμούς από τους 50 που είχαμε συνολικά –σε όλες τις άλλες Ε.Δ. μαζί πήραμε  9 β.π.). Τι γινόταν; Το αυτοκίνητο συμπεριφερόταν σαν να μην είχε servo. Το πετάλι «τούρκος» (υγρά Motul 600 DOT 4 –βάλτε τα και θα με θυμηθείτε) αλλά το αυτοκίνητο συνέχιζε όση δύναμη και να έβαζα, σαν να ήταν λαδωμένοι οι δίσκοι! Μέχρι την ανασυγκρότηση, εμφανίστηκαν και ήχοι μετάλλου σε μέταλλο! Και στο μεταξύ, είχαμε πάει και "νυχτερινή βόλτα" σε χωράφι (εκτός ειδικής, στην απλή διαδρομή), όπου ευτυχώς φύοντο μόνο μολόχες και όχι βράχια!
Αυτό είναι τακάκι Textar, μετά από 800 χλμ.! «Εξατμίστηκε» 
και έλιωσε εντελώς ήδη από τα 350! Τα έφαγε όλα. Πάει κι ο δίσκος.




  Το μυαλό δεν νοεί να έχουν «τελειώσει» καινούργια τακάκια σε 300 χλμ. στρωτής (και κατά κύριο λόγο ΝΟΡΜΑΛ) οδήγησης, όπου λόγω κακού παρελθόντος απέφευγα και τα πολλά φρένα. Κι όμως: Μέταλλο σε μέταλλο, με δευτέρα και χειρόφρενο, ΧΩΡΙΣ ΦΡΕΝΑ, οδηγώντας ΑΡΓΑ και ιδιαίτερα προσεκτικά, ΧΩΡΙΣ προσπεράσματα στο δρόμο κτλ., «βγάλαμε» όλο τον νυχτερινό αγώνα, με το δυσκολότερο κομμάτι να είναι μεταξύ Ερυθρών και Χαϊδαρίου για τον τερματισμό, λόγω της πρωϊνής κυκλοφορίας. Το βγάλαμε αργά, με χειρόφρενο και δευτέρα (!) και φτάσαμε στον τερματισμό μόλις δύο ή τρία λεπτά πριν τον ακριβή χρόνο μας (παρ’ ότι είχε δοθεί άφθονος χρόνος από τον οργανωτή, εμείς πηγαίναμε με 30 χ.α.ω, και με 50 στις μεγάλες ευθείες!). Μαρτύριο και η επιστροφή σπίτι, και την Δευτέρα στον μηχανικό. Ο οποίος είδε τα λιωμένα τακάκια (που εκείνος μας προμήθευσε) και τα χαραγμένα δισκόφρενα, κούνησε τους ώμους αδιάφορα, είπε "θα ήταν μαλακά ή  ελαττωματικά τα τακάκια", πρόσθεσε  "θα το έτρεχες" (!), και κατέληξε: "Πάνε οι δίσκοι, θέλει καινούργιες δισκόπλακες" (!).
 Τα τακάκια του αριστερού τροχού (δεξιά στη φωτογραφία) μηδενίστηκαν επίσης και
«άναψαν» τον δίσκο, ώστε δεν υπήρχε ίχνος επιβράδυνσης.
  Αυτά τα ολίγα φίλοι μου. Πληρώσαμε καινούργιες δισκόπλακες Brembo, φέραμε δικά μας τακάκια EBC, και πληρώσαμε και τον μηχανικό για την τοποθέτησή τους. Το ακόμα χειρότερο; Το κιβώτιο της Giulia πάει για συγχρονιζέ δευτέρας (από τα κατεβάσματα).
  Ηθικόν δίδαγμα; Καλά να πάθω!
  Ερώτημα: Φταίνε τα τακάκια; Η συγκεκριμένη μάρκα; Η «τυχαία» παρτίδα; Ο μεταπωλητής των ανταλλακτικών; (Σίγουρα η φίρμα αυτή, φταίει-δεν φταίει, διαγράφεται από το καρνέ μου. Φύλαγε τα ρούχα σου).
  Συμβουλή: ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΡΟΣΟΧΗ. Μην εμπιστεύεστε κανέναν, εκτός από τις δοκιμασμένες και αποδεδειγμένα καλές λύσεις.
*Ο σκοπός αυτής της ανάρτησης δεν ήταν προφανώς το τεχνικό πρόβλημα της συμμετοχής Νο 30 αλλά κάτι, ας πούμε, σαν μια ιστορία που θα κάνει καλό σε όλους. Γιατί όσο κι αν, είμαι βέβαιος, πολλοί που διαβάζουν κουνάνε το κεφάλι τους σκεπτόμενοι ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ σ’ αυτούς, ρωτώ: Είναι δυνατόν να είμαι ο μοναδικός;;;
Δ.Π.

Αυτά τα τακάκια (Ate; Galfer;) είναι 5 ή 6 ετών, έχουν κάνει τουλάχιστον 4.000 χλμ., δύο 24ωρα, 3 regularity (σε επαρχία), ένα Ακρόπολις και ένα Κλασσικό! Τα άλλαξα, ο αφελής, επειδή δεν μου άρεσε η συμπεριφορά τους όταν ζεσταίνονταν (παρ’ ότι δεν έχαναν σε επιβράδυνση). Τα (υποτιθέμενα;) Textar έλιωσαν στα 350 ήσυχα χλμ., καταστρέφοντας τον οικονομικό προϋπολογισμό μου (και βέβαια, τον αγώνα).

9 σχόλια:

  1. «Φρόντισε να βάλεις ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ τακάκια που θα βρεις, μην έχουμε τα ίδια».
    ΦΤΑΊΕΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΩΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΤΟΝ ΠΕΛΑΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ.
    Ως κάτοχος giulia (1982-1990) μοντ.1972 με τα ίδια συμπτώματα φρένων άλλαξα δισκόπλακες(ειχαν φθορες) και ξαναέβαλα τακάκια ate με βέτο του μηχανικού (δεν είναι τυχαίο ότι φοράει και δαγκανες ate)που αντέχουν 8-10.000χλμ αναλογα με την χρήση.Oταν με βέτο δικό μου δοκίμασα τακακια ferodo(πιο σκληρα ,δεν ζεσταίνονταν, 3πλάσια χλμ) έφαγαν τις δισκόπλακες κάνοντας γρήγορα ¨δόντι¨.Δοκίμασα μετα και άλλη μάρκα (δεν τη θυμάμαι ,αλλα τα τακάκια φθείρονταν μονόπλευρα).Ολα τα τακάκια ήσαν πιο φθηνά απο τα ate.Πάντως τέτοια εικόνα σε τακάκια δεν έχω ξαναδεί ούτε σε sporting.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιό σπόρτινγκ...Δεν είμαστε παιδάκια. Ελαττωματικά τακάκια μου έβαλαν, γιατί δεν τολμώ καν να σκεφτώ ότι μέσα στο καινούργιο κουτί ήταν μεταχειρισμένα (δεν ήμουν και απο πανω). Οι δίσκοι ήταν μια χαρά, ούτε δόντι ούτε τίποτα. Ακόμα καιμετά την καταστροφή τους, δεν είχαν δόντι, αλλά χαρακιές. Το γεγονός όμως παραμένει: Η μέσα στο κουτί της Textar το μαγαζί των ανταλλακτικών έβγαζε τα"γνήσια" και έβαζε σκουπίδια, ή τα συγκεκριμένα Textar δεν θα έπρεπε να πωλούνται στην αγορά ως ελαττωματική παρτίδα ή δεν ξέρω τι άλλο. Σε άλλη χώρα, οι υπεύθυνοι θα έτρεχαν και δεν θα έφταναν να αποζημιώσουν τον παθόντα. Εδώ, πλήρωσα τα ελαττωματικά, πλήρωσα εργασία, μετά πλήρωσα καινούργιες δισκόπλακες, πλήρωσα νέα τακάκια και... ξαναπλήρωσα εργασία στον φίλο μηχανικό που μου τα πούλησε!!! Αυτό λέγεται "χόμπυ"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βάλε Frendo να ξενοιασεις η ferodo racing ds2500/3000 άμα σου περισσεύουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ για την ενημέρωση και τις συμβουλές, που είναι χρήσιμες και καλόδεχτες απο όλους τους φίλους. Ωστόσο, το θέμα δεν είναι η απορία ή η έρευνα για τα σωστά και καλά τακάκια, αλλά το κατά πόσον "επιτρέπεται" να υπάρχουν και να πωλούνται αναλώσιμα σαν τα παραπάνω, και βέβαια γιατί ο (εξαιρετικά έμπειρος γενικά αλλά και ειδικά στις κλασσικές Alfa) μηχανικός μου με εντολή "να τοποθετήσει το απολύτως καλύτερο", επέλεξε το συγκεκριμένο. ΟΚ, έχω στοκ EBC κίτρινα και πράσινα, καθώς και PAGID μπλέ απο την 911 (η οποία απο το 1974 φοράει ίδιες δαγκάνες με της Alfa Romeo.H Ate εξέλιξε αυτή τη δαγκάνα απο τα τέλη του '60 για τις Giulia και τις 1750, και η σχεδίαση ήταν τόσο καλή, αποτελεσματική και οικονομική, ώστε την επέλεξαν πολλοί κατασκευαστές, μεταξύ των οποίων και η Porsche για την 911. Γι' αυτό και οι δαγκάνες αυτές της Αte ονομάζονται "Α calipers", όπου "Α" = Αlfa Romeo). Δεν θέλω όμως να τοποθετήσω αγωνιστικά τακάκια σε αυτοκίνητο νορμάλ χρήσης. Επέλεξα τα πράσινα EBC που λειτουργούν καλά σε νορμάλ (και ενίοτε "sporting") 911. Πάντως επαναλαμβάνω ότι το πνεύμα του άρθρου είναι ότι ναι μεν οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι, προσεκτικοί και κέρβεροι, αλλά απο την άλλη μεριά δεν έχουν ευθύνη επιλογών και οι μηχανικοί, που ζουν απο αυτή τη δουλειά; Να χάσουμε εντελώς την εμπιστοσύνη μας πια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ο (εξαιρετικά έμπειρος γενικά αλλά και ειδικά στις κλασσικές Alfa) μηχανικός μου με εντολή "να τοποθετήσει το απολύτως καλύτερο", επέλεξε το συγκεκριμένο.
      Mε δεδομένη την παραπάνω πρόταση ,τότε πέσατε στην περίπτωση "αστοχία υλικού".και αναξιοπιστίας πλεον της κατασκευάστριας εταιρείας.
      Τι άλλο να υποθέσει κανείς;ότι τα textar δεν δούλεψαν μόνο στο δικό σας αυτ/το ,παρότι ο έμπειρος μηχανικός προφανώς τα έχει δοκιμάσει και τα εμπιστεύεται ;;;

      Διαγραφή
  5. Τα τακάκια, το κουτί και οι κατεστραμμένοι δίσκοι είναι στη διάθεση όποιου σοβαρού ατόμου ή επιχειρηματία θελήσει να το ψάξει περαιτέρω. Για την απίστευτη ολοκληρωτική φθορά μέσα σε 300 χλμ. (τα οποία έγιναν σε ρυθμό βόλτας) υπάρχουν πολλοί αξιόπιστοι μάρτυρες. Επαναλαμβάνω ότι σε άλλη χώρα, και ο "παθών" θα έδινε συνέχεια αναζητώντας ευθύνες και αποζημιώσεις και στην εισαγωγική εταιρεία και στον μεταπωλητή του προϊόντος (εκτός αν αυτό το αναλάμβανε ο υπεύθυνος μηχανικός που φυσικά δεν θα ήθελε να ταλαιπωρούνται οι πελάτες του), αλλά υποθέτω ότι πριν από όλα αυτά η ίδια εταιρεία θα έσπευδε να κάνει το παν για να διατηρήσει το όνομα και τη φήμη της. Εάν δηλαδή εμείς και εσείς στη δουλειά μας κάνουμε κάτι εμφανώς λάθος, δεν θα τρέξουμε να το διορθώσουμε όσο καλύτερα μπορούμε; Το δικό μου μυαλό δεν ξέρει άλλο τρόπο σκέψης και αντίδρασης. Γεγονός παραμένει η φθορά και η ζημιά. Όλα τα άλλα είναι κουβέντες. Δυστυχώς, το θέμα κλείνει με τη θλιβερή παραδοχή "στην Ελλάδα βρισκόμαστε, τι περιμένεις". (Και γράφω "δυστυχώς", γιατί αυτό συμπαρασύρει πολλούς καλούς και σοβαρούς ανθρώπους, που κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεφύγουν από την πατροπαράδοτη πραγματικότητα "του μάστορα").

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κάτι παρόμοιο έπαθα κι εγώ στο 24ωρο συμετοχή Νο.27 αφού αφελέστατα άλλαξα τα υγρά φρένων στο BMW από τα pentosin dot4 racing (red) που τα είχα 3 χρόνια χωρίς το παραμικρό πρόβλημα σε κάποια άλλα eldons dot4 (οτι ηταν διαθέσιμο τελευταία στηγμή) και την πατησα κι εγω μετά τα Καλαβρυτα στις μεγαλες κατηφόρες (ήμασταν και τριμελες πληρωμα). Εμεινα απο πεταλι ευτυχώς όταν κατεβήκαμε στο επόμενο ΣΕΧ. Κρύωσαν ολα και επανηλθε, μονο που στραβωσαν και οι δισκοι και ολη η υπολοιπη διαδρομη εγινε με κρατημα στην αριστερή πλευρά, τρέμουλο στο τιμόνι και ελαχιστη χρηση φρένων. Παρόλα αυτά περάσαμε καταπληκτικά. Του χρονου με το Triumph.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. MOTUL RBF 600.Θα με θυμηθείτε (πάντως το δικό μας πρόβλημα ήταν άλλης τάξης. Το μόνο που δεν πάθαμε ήταν να μείνουμε απο πετάλι λόγω υγρών). Κι εμεις περάσαμε τέλεια. Του χρόνου με την BMW!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευχαριστώ για την ενημέρωση και τις συμβουλές..

    ΑπάντησηΔιαγραφή